ΧΑΙΡΕΤΩ ΤΑ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΜΟΥ!!!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

ΜΑΚΡΙΑ ΣΟΥ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ.


Σε μενα ο θανατος δεν αρχησε φισιολογικα,

Μ ε μια ομομβροντια ριχτηκε πανω στη καρδια μου

για αυτο κ σκοτωμενη τον πυρετο της αγαπης μου φυλαξα

Ετσι ζεστη διχως αρρωστια με ματωμενα τα φορεματα μου

διχως να στρεψω το κεφαλι στις εκβολες των ματιων σου

στο ζεστο ισκιο της καρδιας σου τα τζιτζικια  με μεθουσαν

τα χαμογελα μου κ τα γελια μου τα περνουσα σε κλωστη

και τα χαριζα σε οποιον συναντουσα.

Και πως θα τραγουδησω τωρα??

Τα ματια μου σβησανε με τον αυγερινο

τα μαλια μου τα κτυπουσε ο ανεμος

τα χειλια μου που παγωσαν αφιλητα…

Δεν εχω αλλο θυσαυρο εξω απο τα δακρυα μου

να λησμονησω προσπαθω , ομως δεν ξερω αν τα καταφερω

πρεπει ομως αλλιως οι πληγες μου θ’ αφησουν ουλες

Ο ερωτας μου με μισησε  γιατι τον αγαπησα πολυ

γιατι μελετησα τα δακρυα του.

Τωρα στο κυπελο της χουφτας μου τους λιγμους πινω απανωτα και πνιγομαι…

Κανεις…κανεις να μη το μαθει

Ποσο πολυ σ’ αγαπησα

Σαν ειπες το μεγαλο αντιο εσηστικε συθεμελο ολο μου το ειναι….

κι οταν  εσυ το χρονο καταργουσες

μες στης σιωπης το βυθο μ’ εσπρωχνες ολο και πιο πολυ.

Για αυτο θα βγαλω λοιπον απ’ το κουτι τ’ ασπρα μου βοτσαλα

και θα τ’ απλωσω στο προσκεφαλο μου

Το κρυο βελουδο τους τα μαγουλα μου να χαιδεψει να τα φιλησω ενα- ενα

να τους μιλησω γυναικια, τρυφερα

Αντιο να τους πω για παντα..

Παψανε τα ψεματα…

η υποθεση καθε προοπτικη για το μελλον επαψε να υπαρχει

<< Α Ν Τ Ι Ο,,,,,,Σ’  Α Γ Α Π Ω > >

            

ΠΟΤΕ- ΠΟΤΕ ΔΕΝ  ΘΑ  ΤΟ ΜΑΘΕΙΣ

ΚΑΛΗΜΕΡΑ  ΣΕ ΟΛΟΥΣ Κ ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΜΗΝΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ

ΜΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 26 ΧΡΟΝΙΑ…


ΩΡΑ 9 κ 10 ΒΡΑΔΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗς                                                                                   

Ξαφνηκα ανακαλυπτω οτι ξεμεινα απο τσιγαρα.πως θα βγει η νυχτα χωρις μια τζουρα σκεπτομαι

περνω την αποφαση να κατευω στο περιπτερο

και εκει που περπατω αμεριμνη, χαμενη ολοτελα στις σκεψεις μου

ακουω μια φωνη να φωναζει τ’ ονομα μου, κοντο στεκομαι αλλα δε γυριζω το κεφαλι

ξανα η φωνη ….Γεωργια Παπα εσυ δεν εισαι??

 γυρνωντας το κεφαλι  βλεπω μια γυναικεια φιγουρα να με πλησιαζει
 με μια πρωτη ματια  δεν μου ελεγε κατι  δεν βοηθουσε κ ο φωτισμος του δρομου
καθως πλησιαζε ολοενα και πιο κοντα προσπαθουσα να θυμηθω, τιποτα ομως …. το μυαλο μου ετρεχε  στις γυναικες της γειτονιας
μεχρι που πλησιασε κ αναγνωρησα τη γλυκια μου συμαθητρια κ πολυ καλη φιλη. μετα το πρωτο ξαφνιασμα πεφτει η μια στην αγκαλια της αλλης
και μειναμε στη μεση του δρομου.αγκαλιασμενες καμποση ωρα……ποσα χρονια ειχαν περασει απο τοτε που τελειωσαμε το λυκειο…θεε μου ξυπνησαν μνημες..ειχαμε κρατησει
 καποια επαφη συναντιομαστε μια φορα το χρονο ολη η παρεα αλλα μετα με το γαμο κ το διαβασμα των παιδιων χαθηκαμε ,ειχα μαθει οτι εφυγε για ικαρια    χαθηκαμε εντελως σαν παρεα…
Τ ρωτησα τι  θελει στη γειτονια μου τετοια ωρα   μου απαντα…ψαχνω να βρω μια ταβερνα γιατι εχουμε  συναντηση ολη η παλια παρεα του σχολειου
δυστυχως δεν ειχαμε τηλ να σε ειδοποιησουμε ,αλλα φυσικα τωρα θαρθεις και εσυ…της υπαιδειξα που ηταν η ταβερνα κ την παρακαλεσα να μη κανει γνωστο οτι θα εμφανιζομουνα..
Πεταγα απο τη χαρα μου εγινα το κοριτσακι εκεινης της εποχης.,γυρησα τρεχοντας το σπιτι εκανα ενα ντουζακι ντυθηκα στολιστικα κ φτανω στη ταβερνα Ω !!!τι θαυμα θεε μου ηταν ολη η παρεα εκει ..τα λογια περριτα δακρυα χαρας πλημυρισαν τα μαγουλα ολων μαςκλαιγαμε κ  γελουσαμε
 μαζι,,, επι σειρα ετων μοιραζομαστε  σχεδων τα παντα καθε βραδυ  θα βγαιναμε παρεα για καφεδακι ,για κανενα ουζακι κ οτι αλλο επιθυμουσαμε
ΩΡΑ να σας  τους γνωρισω…

Η παρεα του σχολειου μου
Μια τρελη τρελη παρεα με τους χαρακτηριστικους τυπους της ,ολοι μαζι καταφερνουν  να συνθεσουν μια μικρη κοινωνια…
Η ΝΤΙΒΑ  ΕΦΗ,Χ.

της αρεσε να ειναι αψογα ντυμενη κ ισως λιγο προκλητικη ,ηθελε παντα να προκαλει το θαυμασμο και να ξεσηκωνει
τη φαντασια του αντρικου πληθυσμου….
τωρα διδασκει χορο..




Ο ΑΝΑΚΑΤΟΣΟΥΡΑς ΓΙΩΡΓΟΣ.Κ

Τρελαινετε για ιντριγκες ενω φροντιζει να μη ξεφευγει τιποτα απο την αντιληψη του
η παρεα τον εχει βαφτισει καρφι η με το γνωστο επιθετο της κουτσομπολας αφου η κλασικη τακτικη του ηταν να χωνει τη μυτη του παντου
σημερα ειναι αστυνομικος…τυχαιο δε νομιζω??? χαχαχα



Η ΦΛΙΑΡΗ  ΓΙΟΥΛΗ ,.Ρ

Διαπιστωναμε πολλες φορες οτι η γλωσσα της πηγαινε ροδανι συνηθιζε να παιρνει πρωτη το λογο πριν προλαβουν οι αλλοι ν’ ανοιξουν το στομα τους το μοναδικο της προσον ειναι η τρομερη ταχυτητα της στο λογο σε βαθμο που δεν προλαβαινει κανεις να σταυρωσει κουβεντα μαζι της
εργαζομενη σε δημοσια υπηρεσια… ( η ικαριωτισα)


Η ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΗ  ΜΑΤΙΝΑ.Σ,
Φανατικος λατρης των βιβλιων και του διαβασματος ,ειναι τυπος αγαπητος και καλοδεχουμενος στη παρεα πλην ομως ζει στον κοσμο της
ειναι αλλου χαραγμενη για αυτο και οποτε βρεθει στη παρεα κατεχει τη θεση του θεατη παρακολουθει απο μακρια τ’ αστεια που γινονται απο τους αλλους και σχεδον δεν συμμετεχει.
σημερα ειναι αρχιτεκτωνας


Η ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΜΑΡΙ Α.  Ρ.   ( η κολητουλα μου)
Ευριματικη, παντα κεφατη ακομα κ αν εχει τις μαυρες της,ετοιμολογη, με τον τροπο της αμεσως τους κατακτα τους γοητευει ολους

και γινεται πολος ελξης της παρεας πολες φορες το μυαλο της λειτουργει για να κανει φαρσες ηταν περιζητιτη στην παρεα
σημερα  ειναι εμπορας


 Η ΕΞΥΠΝΑΚΙΑΣ ΕΦΗ.Σ.

Συνηθιζει να λεει τη γνωμη της ακομα κ αν δεν της τη ζητουσαν  τα παντα  <<εν σοφια  ποιουσε>>
αποριες να λυσει αποψεις να εκφρασει προτασεις να κανει για ολα ηταν ικανη,σαν να διαθετει ενα μαγικο κουτακι και να γβαζει απο μεσα
ολες τις λυσεις που μονο αυτη μπορει…τωρα παλι το ποσο  τα ηξερε  ολα ηταν μια αλλη ιστορια πονου..

σημερα κατεχει υψηλη θεση μεσα σε καποιο υπουργειο..


 Ο ΓΚΑΦΑΤΤΖΗς ΒΑΓΓΕΛΗς Σ.

Ναι μεν ηταν γκαφατζης αλλα αριστος χορευτης.

ααθελα του βγαζει στη φορα τα μυστικα καποιου φιλου η φιλης και το αποτελεσμα οτι μολις το ξεστωμισει καταλαβαινει τη γκαφα του.
εχει μοναδικο ταλεντο να προκαλει αθελα του ζημιες και  μικρο ατυχηματα
σημερα ειναι γυμναστης..


ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΠΑ ..ΜΕ ΞΕΡΕΤΕ


ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΜΟΥ ΣΑς ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΟΧΗ ΒΡΑΔΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑ ΜΑΖΙ ΣΑς

ΤΩΡΑ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ..

ΦΙΛΑΚΙΑΑΑΑ ΝΟΙΩΘΩ ΥΠΕΡΟΧΑ  ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ!!!!!!!!!!!!!!!!!

      

                                              http://www.youtube.com/watch?v=ED3u8GeMOS4

ΕΝΑ ΓΛΥΚΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΕΝΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

 ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ

 

                                                                             

Γ Ι Α Μ ΙΑ ΦΙΛΗ……..(.αφιερωμενο)

    

Φιλεναδιτσα τι εκανες για παρτι σου???????

γιατι εγω ανηκω πλεον σε μενα……

   

ΔΙΚΑΙΩΜΑ

 
Ατενιζοντας το πελαγος

εξαφνα η μορφη σου

παρουσιαστηκε μπροστα μου

το προσωπο σου εμφανιστηκε

στη κοψη του κυμματος

μια ερχοσουν κοντα

και μια χανοσουν

ενα παιχνιδισμα των κυματων

επαιζαν με το προσωπο σου..

ματαια προσπαθω να σε αντικρισω

μια ουτοπια εισαι

που εξακολουθεις  να βασανιζεις

το μυαλο μου..

Σου αρεσει να παιζεις μαζι του

να το κατευθυνεις εκει σε σενα.

Κοιταζω τη φυση με τα μυρια χρωμματα

μια πανδσια χρωματων γυρω μου

και εγω πιανω τον εαυτο μου

να ψαχνει το γκριζο δικο σου.

Κλεινω τα ματια μηπως χαθεις

μεσα στο σκοταδι τους

τ’ ανοιγω και η εικονα σου

εξακολουθει  να στεκει εκει

και ειναι τοσο επιβλητικη

Πρεπει να συνεχεισω να βλεπω  χρωματα

τοχω αναγκη

με κανουν χαρουμενη

ζωντανευω, γελαω, ζω.

Τι κρυβει αληθεια αυτη η γραμμη του οριζιντα

σ’ αυτο το πελαγος

οπου

ουρανος και θαλασσα

ταυτιζονται σ’ ενα μαβι συμβιβασμο

και εμεις που τοσο ελπισαμε

σε τουτη την αγαπη…

ονειρα παλι  ονειρα….

ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΣΑΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ  ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

ΦΩΝΗ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΒΟΤΣΑΛΑ

Ειναι οι μερες που τα κυματα

 χτυπουν  τα βοτσαλα.

Ο καιρος θυμωνει και  με τη με δυναμη του νερου

οριζει το σμιλεμα

για να τα βρει στρογγυλεμενα το καλοκαιρι.

Ο αποηχος των κυμματων φερνει τη μορφη σου

καθρεπτιζεται το προσωπο σου

που μια χανεται , μια εμφανιζεται

δροσερο χαδι στο περασμα του χρονου

απλωνεται  σημερα κ αφηνει τα σημαδια του

δροσιζοντας την αμμο

χαιδευοντας τις γυμνες μου πατουσες

για πολοστη φορα

μεσα μου καιει ο ηλιος κ ακονιζει το δρεπανι

πλοια περαστικα λερωνουν τις ακτες

πεταει η πεταλουδα η εφημερη

τοσα χρωματα

τοσο λικνισμα, τοση χαρη

μονο για ενα καλοκαιρι ζωης.

Τι μυρωδια ειχε παλια το θαλασσινο νερο!!

Τα βοτσαλα τι χρωμα!!

εφτανε να βαλεις στο αφτι σου το κοχυλι

και η μουσικη της θαλασσας κυλουσε μεσα σου.

Μεσα στην ησυχια της εξοχης

αφουγκραζομαι τον ηχο της φωνης σου…

Αραγε  εχεις αφουγκραστει ποτε???

Μια πεταλουδα ξεμεινε παραπλανιμενη

απο τη προσκαιρη λιακαδα.

Αυριο θα κοιμαται και αυτη αιωνια

με το ονειρο ενος καλοκαιριου ζωης.

Previous Older Entries